Home

Egyptische lampen op reis

Wanneer ik al reizend op zoek ga naar mooie Arabische spullen van ver weg kom ik ook altijd andere reizigers tegen met een voorliefde voor andere culturen en hun ambachten en kunstvormen. De ene is op zakenreis, de ander op doorreis naar de kust, weer een die familie komt opzoeken. Al houd ik niet van reisverhalen in boeken, wanneer reizigers elkaar tegen komen en vertellen wat hen drijft tot hun nomadische activiteiten, vind ik het altijd boeiend om juist die verhalen te horen. En grappig genoeg is verzamelen van moois van overzee bijna steevast een onderwerp van gesprek. Zakenreizigers nemen vaak souvenirs mee voor hun wederhelft of kinderen. Diplomaten pakken het groter aan en zetten hun ambtswoning eerst vol met grote en zware lampen en bloempotten, tapijten en wandkleden. De mensen die het vaak het moeilijkst hebben te midden van zoveel prachtigs en unieks zijn de wereldreizigers die hun hele hebben en houden op hun rug dragen.

Op mijn laatste reis in Egypte kwam ik een Duits-Frans stel tegen dat hun leven met goede baan in Duitsland had opgezegd. Ze wilden de wereld over reizen tot ze de plaats zouden vinden waar ze zich wel thuis zouden voelen. Ze hadden ontslag genomen, hun huurhuizen opgezegd, hun inboedel verkocht. De brug naar hun oude leven hadden ze rigoureus en weloverwogen verbrand. Weloverwogen, zodat ze niet, op een moment van zwakte of tegenslag, hun plannen aan de wilgen zouden hangen en opnieuw in de val van hun oude bestaan zouden trappen, zonder de wereld eerst te hebben gezien.

Ik was onder de indruk van hun vastbeslotenheid en idealisme en genoot ervan met hen te praten over verre streken en andere culturen. Ik vertelde over mijn verzamelwoede en vroeg hen of ze het daar niet moeilijk mee hadden. Ik kon me zo voorstellen dat het zo nu en dan lastig zou zijn weerstand te bieden aan de materiele cultuur, de juwelen van lokale ambachtslieden. En inderdaad, dit bleek een lastig punt. Toevallig hadden ze die middag met pijn in hun hart afstand genomen van een Egyptische lamp. Zo’n mooie van verzilverd messing (Goed voorbeeld: Ghalia.nl), waar de glans nooit vanaf gaat, en die je dus niet hoeft op te poetsen als een lamp van Aladdin. Zo een met van dat verfijnde filigrainwerk, met kleine perforaties en sprookjesachtige patronen. Ik kon me voorstellen waar ze doorheen waren gegaan en bood mijn hulp aan.

Ze wisten dat zij op een dag een thuis zouden vinden waar ze die lamp wilden ophangen. En ik wist dat ik zelf best een tijdje naar die lamp zou willen kijken. Ik gaf mijn contactgegevens, zij kochten de lamp en ik bewaarde hem tot zij een plaats voor hun lamp gevonden hadden. Ik volg hun omzwervingen via hun blog, en tot op heden vindt hun Egyptische lamp een warm thuis bij mij. Zijn eigenaren zijn voorlopig nog nomaden, zoekend en ervarend in de wereld.

De invloed van Marokkaanse kunst

Egypte voor beginners

Egypte is al jarenlang een topbestemming voor vakantiegangers uit Nederland. Het land biedt zon, zee, cultuur en avontuur. Je vindt er alle ingrediënten voor een geslaagde reis naar het Midden-Oosten. Door de enorme oppervlakte van het land en het veelzijdige aanbod van bezienswaardigheden, kan je je bij je eerste reis naar dit mooie land wellicht afvragen waar je het beste kan beginnen. Wij zetten hier een aantal leuke tips voor je op een rijtje.

Waterpret aan de Rode Zee De Rode Zee ligt tussen Azië en Afrika. Hoewel de naam ervan wellicht anders doet vermoeden, is de kleur van het water niet rood. De naam is louter te danken aan de rode blauwwieren die in grote aantallen aanwezig zijn in de zee en het water daardoor een rode schijn kunnen geven. De Rode Zee is een van de populairste vakantiebestemmingen voor toeristen uit de hele wereld. Enkele bekende badplaatsen zijn Sharm-el-Sheikh en Hurghada die hun voornaamste inkomsten dan ook halen uit het toerisme.

Aan en in de Rode Zee is er heel wat te beleven. Het is voor duikers een walhalla. Het water is er relatief warm en helder en biedt een thuishaven aan een ontzettend gevarieerd onderwaterleven. Je vindt er onder andere kleurrijke koraalriffen, scheepswrakken en bijzondere vissoorten. Op het strand kan je dan weer genieten van alle mogelijke vakantieluxe die je kan wensen.

Miljoenenstad Caïro Met circa 20 miljoen inwoners is Caïro niet alleen de grootste stad van Egypte, maar wellicht ook van heel Afrika. De omvang wordt dan ook al snel duidelijk als je vanaf de voorsteden naar het hart van de stad wil reizen. Je doet er maar liefst twee uur over om deze tocht te maken. Het verkeer op de weg is enorm druk en kan zelfs chaotisch worden genoemd. Op de Nijl is het daarentegen een stuk rustiger. Een tochtje over deze prachtige rivier om het centrum van Caïro te bezoeken, is een absolute aanrader. De Nijl kronkelt doorheen heel de stad en biedt een prachtig uitzicht op de bedrijvigheid, de cultuur en de sfeer in deze eeuwenoude stad. Het loont zeker de moeite om even aan wal te gaan voor een bezoekje aan het Egyptisch Nationaal Museum of de piramides van Giza (aan de rand van de stad).

Overweeg ook zeker eens, om na je bezoek aan de stad, terug te keren naar een van de vele restaurantboten op de Nijl, voor een romantisch diner op een zacht, kabbelende boot met een onvergetelijk uitzicht over de stad en de rivier.

Voel je thuis in een Middenoosters interieur

We hebben het alsmaar druk, drukker, drukst. We worden als het ware geleefd en we krijgen nauwelijks nog de mogelijkheid om tijd vrij te maken voor onszelf. Thuiskomen biedt dan vaak een moment van rust. Letterlijk de deur dichtdoen en de dagdagelijkse hectiek buitensluiten. Gun jezelf het ware zen-gevoel en kies nu ook voor een Middenoosters interieur.

Haal het Midden-Oosten in huis Iedereen kent de typische sfeerbeelden van Marokko, Egypte of de omringende landen. Meestal denk je dan aan warme tinten, zachte materialen en bijzondere lichtschakeringen. Als je in een van deze landen bent geweest heb je de geuren en de kleuren kunnen “opsnuiven” op een van de vele soeks. Het accent in deze cultuur ligt dan ook niet op het functionele aspect, maar op de gezelligheid en de rust. Breng deze sfeer nu ook in jouw huis en geniet iedere dag van het gevoel van 1001 nacht.

Harmonie In een modern en functioneel interieur wordt de focus gelegd op het gebruiksgemak. Bij een Middenoosters interieur wordt veel meer aandacht besteed aan harmonie en een gracieus samenspel van accessoires en tinten. Voor de meubels wordt vooral de voorkeur gegeven aan hout, bamboe of zwart en wit. Dit kan verder worden aangevuld met een mooi vloerkleed, kleurrijke kussens in verschillende maten en enkele poefs die afgewerkt zijn met typisch Marokkaanse details. Voeg er nog wat bijzondere spiegels en authentieke hanglampen aan toe, en je transformeert je kamer tot een plek waarin je helemaal tot rust kan komen.

Beeldvorming Een prachtige combinatie van je eigentijds interieur met middenoosterse accenten, verkrijg je ook door te kiezen voor de juiste Oosterse beelden. Naast de traditionele, plechtige Boeddha’s in een gebedshouding, zijn er nog heel wat andere Boeddhabeelden in een wat meer levendige stijl. Zo kan je bijvoorbeeld kiezen voor een vrolijke Boeddha die je telkens weer zal laten glimlachen als je zijn uitbundige lach en fonkelende ogen ziet. Er zijn ook mooie kaarsenhouders die opgefleurd worden met twee of meer monniken. En dan zijn er natuurlijk ook de leuke combinatiebeeldjes van horen, zien en zwijgen in een leuke Boeddhastijl.

Theekransje Geniet vervolgens van jouw zen-gevoel in je nieuwe, middenoosterse inrichting met een lekker kopje thee. Dit drink je natuurlijk niet uit een standaard glazen kopje, maar uit een mooie, porseleinen theeset. De oriëntaalse theekannen zijn vaak voorzien van een gevlochten handgreep en de kleine theekopjes zijn versierd met prachtige schilderingen. Laat op die manier al je zintuigen genieten van je interieur en kom helemaal tot rust.

Oriëntaals wonen, dat ziet er zo uit...

Ruilen misschien?

„Wat kunnen we jullie geven?” vroeg Bertha. Balthazar schudde zijn hoofd. „Geeft niet. Ons maakt het niet uit. We houden wel van wat Oosterse mystiek, maar alles is goed.” Balthazar en Mathilda waren 50 jaar getrouwd en het beloofde een groot feest te worden. Balthazar had het zaaltje van de plaatselijke pingpong vereniging afgehuurd en de hele familie was uitgenodigd. Iedereen kwam netjes vragen of ze nog een presentje mee moesten nemen. Maar Balthazar liet het graag over aan de inspiratie en creativiteit van zijn genodigden en zei telkens hetzelfde. „Ons maakt het niet uit.” Uiteindelijk werd besloten dat zwager Wouter het hele gebeuren zou coördineren. En zo kwam het dat iedereen die iets wilde meebrengen om het gelukkige echtpaar in de bloemetjes te zetten eerst bij Wouter langs moest om de juiste informatie in te winnen. „Ze houden toch zo van Oosterse dingen?” vroeg Bertha. „Een Marokkaanse lamp misschien. Of iets Arabisch?” „Nee hoor,” zei Wouter steevast tegen iedereen die bij hem kwam om raad te vragen. Wouter had een hekel aan al dat oosterse gedoe en vond dat niet passen bij een 50-jarig huwelijk. „Dat hebben ze allemaal al. Doe maar een donatie in deze doos voor de feestvarkens en koop iets kleins voor de gezelligheid. Iets echt leuks. Volg je hart. „Mijn hart?” vroeg Bertha. „Ja, je hart. Kijk eens in de Action of het Kruidvat. Daar kom je nog eens leuke dingen en betaalbare dingen tegen.” Bertha haalde haar portemonnee tevoorschijn en stopte zuchtend 20 Euro in de doos. En nu nog een goedkope prul uit de Action? En zo stroopte Bertha een dag voor het grote feest de Action af op zoek naar iets leuks. Na lang wikken en wegen besloot ze een fluwelen rendierkop te kopen. Dat beest grijnsde vriendelijk en je kon het met een haakje mooi tegen de muur bevestigen. Ze was bijna voor de grijze lantaarn gegaan, waar je een waxine lichtje in kon doen, maar nee…dat rendier was beter. Opgewekt stapte Bertha de volgende avond de fel verlichte pingpongzaal binnen. Echt gezellig was het er niet. Aan de muren hingen grote, zwarte gordijnen die alles bedekten en er stonden grote tafels voor, zodat je er niet achter kon kijken. Vreemd. De eettafel in het midden zag er echter geweldig uit, met grote damasten tafellakens en zilveren kaarsenhouders. Ook Mathilde en Balthazar zagen er goed uit. Balthazar in zijn beste pak met een vlinderstrikje en Mathilde droeg een prachtige lange jurk die sierlijk over de vloer sleepte. „Hallo, Balthazar. Gefeliciteerd,” zei Bertha opgewekt en overhandigde het netjes ingepakte, grijnzende rendier. Mathilde keek geanimeerd toe terwijl Balthazar het uitpakte. „Asjemenou…Een rendierkop.” Toen zag Bertha tot haar schrik dat er op de tafel achter haar al zes van die rendierkoppen stonden. Allemaal uit de Action en ze grijnsden allemaal even breed. Er stonden warempel ook drie van die grijze lantaarns. Wouter schuifelde verlegen met zijn schoenen en keek naar de grond toen Bertha hem een boze blik toewierp. „Leuk, al die rendieren,” zei Balthazar geforceerd. „Niet echt oosters, maar wel leuk.” Toen gingen alle lichten uit. De muziek stopte en de koffiemachine hield op met pruttelen. Was er kortsluiting? Niemand wist het en iedereen stommelde in het duister of probeerde met aanstekers te zien wat er gebeurde. Was iemand de gordijnen aan het weghalen? Bertha begreep er niets van. „Licht…!” schreeuwde iemand zenuwachtig. En toen opeens was er weer licht. Niet het felle licht van de zaal. Dat was nog steeds uit, maar overal aan de zijkant schenen de meest wonderlijke oosterse lampen. De hele pingpongzaal was veranderd. Prachtige Marokkaanse, Turkse en Arabische lampen wierpen hun mysterieuze licht in de zaal. Wat een mystiek en wat een verademing. Dit was niet langer een pingpong zaal; hij was nu omgetoverd tot een waar paleis, dat zo uit de sprookjes van duizend-en-één-nacht had kunnen komen. Drie Arabische muzikanten speelden oosterse melodieën en Wouter glunderde. „Verrassing!” zei hij terwijl hij Balthazar op zijn rug sloeg. “50 jaar getrouwd is niet zomaar een mijlpaal. Dat is heel bijzonder en daarom een speciale verrassing.” Toen wenkte hij naar een kleine, gedrongen man met een grote snor, die naar hen toeliep. „Dit is Omar,” zei Wouter. „Omar is mijn grote vriend van de oosterse lampenwinkel en hij heeft voor deze speciale gebeurtenis zijn beste lampen uitgeleend.” „En voor een speciale prijs,” gniffelde Omar, terwijl hij Balthazar en Mathilde de hand schudde. „Wat een mooie rendieren trouwens,” sprak Omar, terwijl hij de grijnzende dieren over hun pluche koppen streelde. „Die wil ik wel van je overnemen.” “Ruilen misschien…zei Mathilda hoopvol…voor een mooie Turkse lamp misschien?”